Het project

Het doel van dit project is om de ervaringen van jonge LHBTI-mensen in Zeeland naar buiten te brengen, om voor meer zichtbaarheid te zorgen en een discussie te beginnen over de acceptatie van LHBTI-Zeeuwen; op de middelbare school, maar ook daarbuiten. 

Het is ons namelijk opgevallen dat veel Zeeuwse LHBTI-jongeren pas uit de kast komen als ze van school zijn gegaan en/of Zeeland verlaten hebben, omdat ze zich op de middelbare school niet veilig genoeg voelden om dit te doen. Zowel onder leerlingen en onder docenten zijn veel negatieve oordelen en worden nog grappen gemaakt, wat het voor LHBTI-jongeren moeilijker maakt om voor hun geaardheid of gender-identiteit uit te komen. 


Acceptatie is belangrijk

Acceptatie en een veilige omgeving voor LHBTI'ers is heel erg belangrijk. Uit onderzoek is gebleken dat deze groep 5 keer vaker zelfmoord gedachten heeft, en 4x vaker een zelfmoord poging doet dan jongeren gemiddeld doen. Dit zijn vreselijke cijfers! Zelfmoord problematiek is het grootst onder jongeren die (nog) niet uit de kast zijn, wat het extra belangrijk maakt dat wij deze jongeren een veilige omgeving bieden om uit de kast te komen.

Verder is gebleken dat een positief school-of werkklimaat heel belangrijk is in het beschermen van LHBTI jongeren, zodat ze zich goed in hun vel voelen. Wil jij helpen dit mogelijk te maken? Kijk dan onder het tabblad Ik wil helpen

 

Deze informatie komt van 113 online, klik hier voor meer informatie.

 


Over de oprichters

Hoi! Wij zijn Evi, Niels en Nineke en wij zijn de oprichters van het project WeZijnErWel. Toen wij een speech moesten schrijven voor de International Peace Day kwam naar voren dat er een groot taboe rust op LHBTI-jongeren in Zeeland. Wij hebben toen besloten om dit aan te pakken en een platform te creëren waar iedereen zijn of haar verhaal kwijt kan. Wij hebben alledrie een hele andere achtergrond, maar we hebben één ding gemeen: We willen het taboe wat we in onze omgeving zien verbreken en laten zien dat we er wel zijn!

 

Evi
Ik ben opgegroeid in Zeeland en ging naar een christelijke middelbare school. Daar kwam ik er achter dat ik bi was, toen ik eerst een paar keer verliefd werd op een jongen, en daarna op een meisje. Op de middelbare heb ik daar nooit over gesproken behalve met mensen die heel dicht bij me stonden. Ik heb er heel lang aardig wat schaamte over gevoeld. Pas in de laatste paar jaar, toen ik ben gaan studeren, ben ik me meer op mijn gemak gaan voelen met mijn eigen seksualiteit. Nu zie ik het niet meer als iets beschamends of beperkends, maar gewoon iets wat deel is van mij. Ik ben Evi: ik houd van muziek maken en lezen, ik studeer psychologie en ik word toevallig af en toe wel eens verliefd op een meisje. Helemaal prima!

Toen Niels en ik voor een school opdracht allebei een speech gaven over onze ervaringen als transgender (bij Niels) en bi (bij mij) op een school in Zeeland, besloten we hier verder iets mee te doen. Dat vind ik spannend, want met het lanceren van deze website en mijn filmpje kom ik voor het eerst ook volledig uit de kast. Maar ik ben trots op mezelf en op wat we met WeZijnErWel doen ♥

 

Zie het filmpje van Evi in Onze ervaringen voor meer informatie

 

Niels

Ik heb mijn hele leven in Zeeland gewoond. Ik ben geboren en getogen in Veere en ben toen ik ging studeren naar Middelburg verhuisd. Inmiddels ben ik er wel achter gekomen dat Zeeland op het gebied van LHBTI-acceptatie nog wat achter loopt op andere delen van het land (ja, ja, sorry, ik weet dat Zeeuwen dat niet leuk vinden om te horen). Zelf ben ik transgender en lijkt het soms bijna alsof mensen zoals ik in Zeeland niet bestaan. Het duurde dan ook veel te lang voordat ik erachter kwam dat transgender personen bestaan en zelf ook tot die groep behoor. Het creëren van meer zichtbaarheid van de LHBTI-gemeenschap in Zeeland vind ik erg belangrijk. Ik hoop dat dit project daar een steentje aan kan bijdragen!

 

Zie de blog van Niels in Onze ervaringen voor meer informatie

 

Nineke

Ik ben niet opgegroeid in Zeeland, maar in Zwolle. Daar ben ik in een christelijke omgeving opgevoed en naar een christelijke middelbare school gegaan. Thuis werd er nooit echt gesproken over homoseksualiteit, maar er was wel openheid om een gesprek aan te gaan. Op school hadden wij in de derde klas één gastles waarin een homoseksuele docent zijn verhaal kwam vertellen en er een korte discussie werd gevoerd over dit onderwerp. Daarna werd er niet meer over gesproken. Ook bij mijn vrienden was dit niet een onderwerp van gesprek. Het taboe was duidelijk zichtbaar op school. Toen ik naar Middelburg verhuisde om te gaan studeren, kwam ik uit mijn christelijke bubbel en merkte ik dat het een heel belangrijk onderwerp is voor veel studenten. Dit liet mij ook denken over wat ik er nu eigenlijk van vond, voornamelijk omdat ik pas op de universiteit merkte hoe groot dit taboe was. Ik wil mij inzetten voor WeZijnErWel om te laten zien dat je prima als christen de LHBTI-gemeenschap kan steunen en dat dit geen bezwaren hoeft te geven.

 

Zie de blog van Nineke in Onze ervaringen voor meer informatie